MALATYA EKONOMİSİNDE “RAKAM” İLLÜZYONU: ESNAF KONTEYNERDE, MÜJDELER KAĞIT ÜSTÜNDE!

Malatya’da 6 Şubat depremlerinin üzerinden üç yıl geçmesine rağmen, iktidar temsilcilerinin “müjde” olarak sunduğu rakamlar, şehrin harabeye dönmüş ticaret merkezlerindeki gerçeklerle çarpışıyor. AK Parti Malatya Milletvekili İnanç Siraç Kara Ölmeztoprak’ın KOSGEB ziyareti sonrası paylaştığı veriler, sadece matematiksel bir fiyaskoyu değil, aynı zamanda Malatya esnafının yaşadığı derin krizi perdeleme çabasını da gözler önüne seriyor.

Matematik İflas Etti: 2+3 Nasıl 4 Eder?

Milletvekili Ölmeztoprak’ın açıklamalarına göre; 2003-2023 arası 2,28 milyar TL, deprem sonrası (2023-2025) ise 3,64 milyar TL destek verilmiş. Basit bir toplama işlemiyle 5,9 milyar TL’nin üzerinde bir rakama ulaşılması gerekirken, toplam desteğin 4 milyar 243 milyon TL olarak ilan edilmesi, kamuoyuna sunulan verilerin ne kadar ciddiyetten uzak hazırlandığının en açık kanıtıdır.

Sormak Lazım: Aradaki yaklaşık 1,7 milyar TL nerede? Yoksa “hesap sehven mi yapıldı”, yoksa Malatya halkının önüne konulan bu rakamlar sadece birer algı yönetiminden mi ibaret?

Enflasyon Karşısında Erimiş Destekler “Başarı” Diye Sunuluyor

22 yılda verildiği söylenen 4,2 milyar TL, ilk bakışta devasa bir meblağ gibi görünebilir. Ancak Türkiye’nin son 5 yılda içine sürüklendiği hiperenflasyonist ortam ve döviz kuru gerçekleri göz önüne alındığında, bu rakamın Malatya’nın üretim kapasitesini ayağa kaldırmaktan çok uzak olduğu aşikardır.

• 2003’ün Alım Gücü Nerede?: 2003-2023 arası verilen 2,28 milyar TL’nin büyük kısmı, bugünün parasıyla bir fabrikanın makine parkurunu bile yenilemeye yetmeyecek kadar düşük bir reel değere sahiptir.

• Deprem Sonrası Yetersizlik: Deprem sonrası sağlandığı söylenen 3,64 milyar TL, Malatya’da yıkılan binlerce iş yerinin, yok olan stokların ve kaybedilen kalifiye iş gücünün yanında “denizde damla” kalmaktadır.

“Üreten Şehir” Mi, “Terk Edilen Şehir” Mi?

Milletvekili Ölmeztoprak’ın “Üreten şehir kimliğimizi güçlendireceğiz” sözleri, Akpınar’da, Şire Pazarı’nda hala konteynerlerde hayata tutunmaya çalışan esnafın kulağına bir “ironi” gibi gelmektedir.

1. Girişimci Kaçıyor: KOSGEB destekleri kağıt üstünde artarken, Malatya’nın yetişmiş beyinleri ve sermaye sahipleri komşu illere veya batıya göç etmektedir.

2. Borç Sarmalı: Destek olarak sunulan paketlerin büyük bir kısmı hibe değil, geri ödemeli kredilerdir. Depremle her şeyini kaybetmiş bir esnafın, 2026 yılında hala borçla borç kapatmaya çalışması “ekonomik toparlanma” değil, “borç erteleme” stratejisidir.

 Rakamlarla Değil, Gerçeklerle Gelin!

KOSGEB İl Müdürlüğü’nü ziyaret edip, tutarsız rakamlarla Malatya’ya “lütuf” yapılıyormuş havası estirmek, bu şehrin kadim ticaret kültürüne hakarettir. Malatya halkı, 22 yılın toplamını bugün tek bir büyük projenin maliyeti kadar etmeyen rakamlarla övünenleri değil; çarşının ne zaman ayağa kalkacağını, kalıcı iş yerlerinin ne zaman teslim edileceğini ve enflasyon canavarı karşısında esnafın nasıl korunacağını duymak istemektedir.

Siyaset, rakamları birbirine karıştırma sanatı değil, halkın derdine derman olma makamıdır. Malatya artık “cek-cak” cümlelerini ve hatalı toplama işlemlerini kaldırmıyor!

MALATYA’DA MATEMATİK İFLAS ETTİ: 4 MİLYARLIK “MÜJDE” Mİ, 1,7 MİLYARLIK KAYIP MI?

Milletvekili Ölmeztoprak’ın paylaştığı verilerdeki en temel sorun, ilkokul seviyesindeki bir toplama işleminin dahi yapılamamış olmasıdır. Açıklamaya göre:

• 2003–2023 Dönemi: 2,28 Milyar TL

• 2023–2025 Dönemi: 3,64 Milyar TL

• Toplam (İddia Edilen): 4,24 Milyar TL

Oysa basit bir hesapla bu iki rakamın toplamı 5,92 Milyar TL etmektedir. Aradaki 1,68 milyar TL’lik fark, ya bir yazım hatasından ibarettir ya da Malatya halkına sunulan rakamların ne kadar “rastgele” seçildiğinin kanıtıdır. Şehrin geleceğini planladığını iddia edenlerin, kendi açıkladıkları bütçeyi toplayamaması, deprem sonrası toparlanma sürecinin hangi “ciddiyetle” yönetildiğini ayan beyan ortaya koymaktadır.

“Üreten Şehir” Retoriği ve Konteyner Gerçekliği

Milletvekili Ölmeztoprak’ın “Üreten şehir kimliğimizi güçlendireceğiz” sözleri, Akpınar’da ve Emeksiz’de hala toz toprak içinde, konteynerlerde müşteri bekleyen esnaf için hiçbir anlam ifade etmiyor.

1. Hibe Değil, Borç: KOSGEB üzerinden verilen bu paraların büyük çoğunluğu Dünya Bankası kaynaklı “geri ödemeli” kredilerdir. İktidar, dışarıdan aldığı borcu esnafa verip bunu “milli destek” gibi pazarlamaktadır.

2. Kayısıda Büyük Çöküş: 2025’teki zirai don sonrası Malatya ekonomisinin can damarı olan kayısı üreticisi kaderine terk edilmişken, KOSGEB’in sanayiciye yönelik kısıtlı kredileriyle “ekonomik toparlanma” masalları anlatılmaktadır.

3. Göç Dalgası Durmuyor: Malatya’nın nitelikli iş gücü şehri terk ederken, iktidar temsilcilerinin KOSGEB müdürlüklerinde fotoğraf çektirip teşekkür listeleri yayımlaması, sahadaki yangından ne kadar kopuk olduklarını göstermektedir.

Sonuç: Malatya Algı Değil, İcraat Bekliyor

AK Parti Malatya Milletvekillerinin “teşekkür” yarışına girdiği bu tabloda, Malatyalı esnafın payına düşen sadece daha fazla borç ve belirsizliktir. Kendi rakamlarını dahi toplayamayan bir yönetim anlayışının, koca bir şehri depremin enkazından ayağa kaldırmasını beklemek saflıktır. Malatya’nın ihtiyacı olan şey, milyarlık illüzyonlar değil; üretim maliyetlerini düşüren, esnafı konteynerden kurtaran ve enflasyon karşısında ezilmeyen gerçek bir kalkınma hamlesidir.